Od plastiku po tekturę falistą — wybór materiału opakowaniowego wpływa nie tylko na koszt i trwałość produktu, ale też na jego ślad środowiskowy. Ten poradnik wyjaśnia rodzaje materiałów opakowaniowych, oznaczenia recyklingu oraz zasady zrównoważonego pakowania.
Poznaj materiałyKażdy materiał ma inne właściwości, koszt produkcji i wpływ na środowisko — przegląd najczęściej stosowanych rozwiązań.
Lekkie, elastyczne i tanie w produkcji, ale problematyczne przy recyklingu ze względu na wiele różnych typów polimerów.
W pełni i wielokrotnie nadające się do recyklingu bez utraty właściwości, choć cięższe i bardziej kruche w transporcie.
Podstawowy materiał opakowań transportowych — lekki, sztywny i łatwy do recyklingu, o dobrym stosunku wytrzymałości do wagi.
Stosowany głównie do lekkich opakowań i etykiet, biodegradowalny, ale mniej odporny na wilgoć niż inne materiały.
Stosowane głównie w opakowaniach transportowych i paletach — trwałe i odnawialne, choć cięższe od alternatyw kartonowych.
Głównie aluminium i stal — bardzo dobrze nadają się do recyklingu wielokrotnego, popularne w opakowaniach żywności i napojów.
Typowa droga opakowania — od wyprodukowania materiału po jego ponowne przetworzenie.
Wytworzenie surowca opakowaniowego — tworzywa, tektury, szkła lub metalu.
Nadanie materiałowi docelowego kształtu — butelki, pudełka, torby czy słoika.
Umieszczenie produktu w opakowaniu oraz oznaczenie go etykietą z wymaganymi informacjami.
Transport opakowanego produktu przez magazyny do punktów sprzedaży.
Segregacja zużytego opakowania i ponowne przetworzenie materiału na nowy surowiec.
Siedem podstawowych kodów identyfikujących rodzaj tworzywa, z jakiego wykonano opakowanie.
Przykładem wydarzenia branżowego poświęconego tej tematyce były Targi Techniki Pakowania i Opakowań „Warsaw Pack", organizowane w Ptak Warsaw Expo pod Warszawą, obejmujące m.in. strefę techniki pakowania, produkcji opakowań oraz recyklingu, we współpracy z Polską Izbą Opakowań i Instytutem COBRO.
Kilka kierunków, które coraz mocniej kształtują branżę opakowaniową.
Materiały ulegające naturalnemu rozkładowi, ograniczające długoterminowe zaleganie odpadów.
Redukcja ilości materiału przy zachowaniu odpowiedniej ochrony produktu (tzw. lightweighting).
Kody QR i etykiety z informacją o pochodzeniu produktu oraz instrukcjami recyklingu.
Projektowanie opakowań z myślą o ponownym wykorzystaniu materiału od samego początku.
Artykuły o materiałach opakowaniowych, recyklingu i zrównoważonym pakowaniu.
Ten poradnik zbiera podstawową wiedzę o materiałach opakowaniowych, ich właściwościach oraz zasadach zrównoważonego pakowania — przydatną zarówno dla firm, jak i świadomych konsumentów.
Wybór materiału opakowaniowego zależy od kilku czynników: rodzaju produktu (żywność, chemia, elektronika), wymaganej ochrony przed wilgocią czy uszkodzeniami mechanicznymi, kosztu produkcji oraz oczekiwań konsumentów dotyczących śladu środowiskowego. Nie istnieje jeden uniwersalnie „najlepszy" materiał — każdy wybór jest kompromisem między tymi czynnikami.
Siedem kodów identyfikacyjnych (oznaczanych trójkątem ze strzałek z cyfrą w środku) informuje o rodzaju tworzywa sztucznego, z jakiego wykonano opakowanie. Znajomość tych oznaczeń pomaga zarówno w prawidłowej segregacji odpadów, jak i w świadomym wyborze produktów przy zakupach.
| Materiał | Nadawanie się do recyklingu |
|---|---|
| Szkło | Bardzo dobre, wielokrotny recykling bez utraty jakości |
| Metal (aluminium, stal) | Bardzo dobre, wysoka wartość odzysku |
| Tektura falista | Dobre, szeroko rozwinięty system zbiórki |
| Tworzywa sztuczne | Zmienne, zależne od typu polimeru i czystości odpadu |
Zrównoważone podejście do pakowania obejmuje nie tylko wybór materiału łatwego do recyklingu, ale też redukcję ilości użytego materiału (tzw. lekkie opakowania), projektowanie umożliwiające łatwy demontaż na frakcje do recyklingu oraz unikanie łączenia materiałów, które utrudniają późniejszą segregację.
Targi branżowe poświęcone technice pakowania i opakowaniom pełnią ważną rolę w wymianie wiedzy między producentami maszyn, materiałów i finalnych opakowań — umożliwiają bezpośrednie porównanie rozwiązań oraz nawiązanie kontaktów biznesowych, których trudno o odpowiednik w czysto internetowej wymianie informacji.
Podejście oparte na gospodarce obiegu zamkniętego zakłada projektowanie opakowań tak, by od samego początku uwzględnić ich dalsze życie po zużyciu — czy to poprzez ponowne napełnienie, recykling materiałowy, czy kompostowanie. W praktyce oznacza to m.in. unikanie łączenia różnych materiałów w jednym opakowaniu (np. plastiku z metalem), co znacząco utrudnia automatyczną segregację.
Coraz więcej opakowań zawiera kody QR lub etykiety NFC umożliwiające konsumentowi sprawdzenie pochodzenia produktu, składu czy instrukcji prawidłowej segregacji opakowania po zużyciu. Ten kierunek rozwoju łączy tradycyjną funkcję opakowania z dodatkową warstwą informacyjną, niedostępną na samej etykiecie drukowanej.
Publikujemy regularnie więcej artykułów o materiałach opakowaniowych i zrównoważonym pakowaniu na naszym blogu.
Chętnie podpowiemy, jaki materiał opakowaniowy wybrać dla Twojego produktu.
Skontaktuj się z nami
